Kritische Waarschuwingen & Beperkingen

Basisinformatie over Gebruik

INN, merknamen

Rifaximine is de internationale niet-eigendomsnaam (INN) voor een antibioticum dat voornamelijk wordt ingezet bij de behandeling van bacteriële infecties in de darmen.

In Nederland zijn er verschillende merknamen waaronder Xifaxan en Rifaxan. Deze medicijnen worden vaak voorgeschreven voor aandoeningen zoals het prikkelbare darm syndroom (PDS), en ook bij een overgroei van bacteriën in de dunne darm (SIBO).

De beschikbare doseringen en formuleringen kunnen variëren, maar de tabletten komen doorgaans in 200 mg en 550 mg sterkte. Dit biedt artsen de mogelijkheid om de behandeling aan te passen op basis van de individuele behoeften van de patiënt.

Juridische classificatie (CBG-status)

Rifaximine is onder de geneesmiddelenwetgeving in Nederland geclassificeerd als een receptplichtig medicijn. Dit betekent dat een arts een recept moet uitschrijven voordat een patiënt het medicijn kan verkrijgen, wat de veiligheid en het juiste gebruik bevordert.

Het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) reguleert de distributie en het voorschrijven nauwlettend. De classificatie is gebaseerd op het potentieel voor bijwerkingen, zoals ernstige gastro-intestinale aandoeningen en andere bijwerkingen die patiënten kunnen ervaren. Het is cruciaal voor artsen om de indicaties zorgvuldig te evalueren voordat ze rifaximine voorschrijven, vooral bij patiënten met een voorgeschiedenis van lever- of nierproblemen.

Bovendien wordt het gebruik van rifaximine gezien als veiliger vergeleken met andere antibiotica, omdat het ook minder risico op antibioticumresistentie met zich meebrengt. Hierdoor blijft het een waardevolle optie binnen de behandeling voor aandoeningen zoals PDS en SIBO.

Doseringsgids

Standaardregimes (volgens NHG-richtlijnen)

Bij het starten met rifaximine is het belangrijk om de aanbevolen dosering te volgen. Voor volwassenen wordt meestal gestart met een dosis van 400 mg, die 2 keer per dag moet worden ingenomen. De behandeling moet doorgaans gedurende 10-14 dagen worden voortgezet, afhankelijk van de symptomen en de respons op de therapie. Na de initiële behandelperiode kan een vervolgbehandeling nodig zijn, vooral bij terugkerende infecties of symptomen van PDS. Het volgen van deze richtlijnen voorkomt complicaties en zorgt ervoor dat de effectiviteit van de behandeling behouden blijft. Bij het starten met rifaximine is het van belang te letten op het tijdstip van inname in relatie tot maaltijdmomenten.

Aanpassingen bij comorbiditeiten

Bij patiënten met bijkomende aandoeningen, zoals lever- of nierproblemen, is het cruciaal om de dosering van rifaximine aan te passen. In het geval van leverinsufficiëntie is er een verhoogd risico op bijwerkingen, waardoor lagere doseringen aanbevolen worden. Bij nierinsufficiëntie is het zelfs noodzakelijk om de therapie te vermijden als de nierfunctie ernstig aangetast is. Voor milde tot matige nierfunctiestoornissen kan een dosisvermindering of een alternatieve behandelingswijze overwogen worden. Het is ook belangrijk om rekening te houden met de huidige medicatie van de patiënt, omdat interacties met andere geneesmiddelen complicaties kunnen veroorzaken.

Q&A — “Wat te doen bij een vergeten dosis?”

Als een dosis rifaximine is vergeten, neem deze dan zo snel mogelijk in zodra je het herinnert. Maar, als het bijna tijd is voor de volgende dosis, sla de vergeten dosis dan over en ga verder met het reguliere schema. Verdubbel nooit de dosis om een vergeten dosis in te halen.